Αποχώρηση στελεχών του ΝΑΡ

Με σύνθημα «Να φτιάξουμε έναν τόπο όπου θα συναντηθούμε ξανά» και ένα πολυσέλιδο κείμενο στην ιστοσελίδα k-lab, 36 μέλη του ΝΑΡ και της Νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση (νΚΑ) ανακοίνωσαν τη «δύσκολη», όπως τη χαρακτηρίζουν, απόφαση αποχώρησής τους από τις γραμμές της Νέου Αριστερού Ρεύματος. Ηταν μια απόφαση που κυοφορούνταν καιρό και γι’ αυτό, όσο και να στενοχώρησε πολλούς, δεν αιφνιδίασε όσους γνωρίζουν τις εσωτερικές διεργασίες των τελευταίων μηνών.

Στο κείμενο γίνεται κριτική στους λόγους αποτυχίας της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς ώστε να αποτελέσει πολιτικό νεύρο και πυροδότη ενός αναγκαίου μετασχηματισμού της Αριστεράς και του κινήματος, μέσα στην όξυνση της ταξικής πάλης του 2010-2011, ενώ γίνεται λόγος για δομικά προβλήματα και θεμελιώδεις αδυναμίες και όχι μόνο για λανθασμένες τακτικές επιλογές.

«Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έπρεπε να επιδιώξει την ηγεμονία μιας ριζοσπαστικής αριστερής γραμμής σε ένα νέο μαζικό πολιτικό και κοινωνικό μπλοκ και όχι να αισθάνεται δικαιωμένη από την εξέλιξη της ΛΑΕ. […] Αν όμως η μισή μας καρδιά βρισκόταν στο ΝΑΡ και τη νΚΑ, η άλλη μισή βρισκόταν στους συντρόφους και τις συντρόφισσες που κάπου ένιωσαν να χάνονται στη διαδρομή», γράφουν οι συντάκτες του κειμένου.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η αναφορά στην άρνηση της οργάνωσης να συμμετάσχει στο ζήτημα της συγκρότησης αντιφασιστικών πρωτοβουλιών την περίοδο της μεγάλης ανάπτυξης των νεοναζί της Χ.Α. «Η οργάνωση έδωσε αρνητική απάντηση είτε στο ερώτημα της δημιουργίας αυτών των πρωτοβουλιών είτε στο ερώτημα της συμμετοχής σε αυτές, με το σκεπτικό ότι είναι προϋπόθεση να είναι ταυτόχρονα αντι-Ε.Ε., αντιεργοδοτικές, αντικαπιταλιστικές κ.λπ.» επισημαίνεται στο κείμενο, όπου δεν λείπει και ο σχολιασμός για την κατάσταση του φοιτητικού κινήματος.

«Από το 2015 υπήρχε η δυνατότητα για διεύρυνση και μετασχηματισμό της ΕΑΑΚ, ώστε να επακανατοχυρώσει μια ταυτότητα πολιτικού βραχίονα του φοιτητικού κινήματος. Η νΚΑ δεν επέλεξε να πρωταγωνιστήσει σε αυτή την προσπάθεια, αδυνατώντας να αποτρέψει την εξέλιξη προς το σημερινό αδιέξοδο. Υποστηρίξαμε την ανάγκη για μια πλατιά πολιτική και κινηματική πρωτοβουλία στη νέα γενιά και ειδικά στα πιο πληττόμενα στρώματα της εργατικής νεολαίας. Η οργάνωση το αρνήθηκε ακόμα και ως διατύπωση στο 4ο Συνέδριο της νΚΑ.

»Υπηρετήσαμε την πλατιά συγκρότηση μορφών του κινήματος στο προσφυγικό, το δημοκρατικό, το αντιφασιστικό, το κίνημα στις γειτονιές, το φεμινιστικό-ΛΟΑΤΚΙ, το αντιιμπεριαλιστικό, το περιβαλλοντικό κ.α. με ένα εύρος δυνάμεων και αγωνιστών/στριών ανάλογα με το θέμα, συχνά απέναντι στη δυστοκία της οργάνωσης. Σε κεντρικό επίπεδο, προτείναμε ουσιαστικές ενωτικές πρωτοβουλίες για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που δεν υλοποιήθηκαν, με τα γνωστά σημερινά αποτελέσματα» υποστηρίζουν οι αποχωρήσαντες. Από το ΝΑΡ αποχώρησε πρόσφατα και ο οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης, διευκρινίζοντας πως δεν πρόκειται για πολιτική αποστράτευση.

Η αποχώρηση των 36 στελεχών, πρωταγωνιστές οι περισσότεροι του «κινήματος του άρθρου 16», δεν φαίνεται να σχετίζεται μόνο με τις διαφωνίες όπως αυτές κατατέθηκαν στο πρόσφατο 4ο Συνέδριο ή στον προσυνεδριακό διάλογο, όσο με στρατηγικές επιλογές ειδικά μετά το δημοψήφισμα του 2015. Ωστόσο οι 36 δεν φαίνεται να αμφισβητούν τόσο το είδος της παρέμβασης του ΝΑΡ σε εργασιακούς χώρους, όσο την άρνηση συγκρότησης ευρύτερων λαϊκών μετώπων με τμήματα της όποιας κινηματικής πρωτοπορίας.

Ανασυγκρότηση

Ακόμα και αν το ΝΑΡ και κατ’ επέκταση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ φαίνεται ότι περνούν μια περίοδο ανασυγκρότησης και επαναθεμελίωσης στρατηγικής με απώλεια δυνάμεων, αξίζει να σημειωθεί πως καμία από τις υπόλοιπες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς δεν έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να κεφαλαιοποιήσει την κυβερνητική στροφή του ΣΥΡΙΖΑ, που συμπυκνώθηκε στη «συνέχεια του κράτους» και στο «ούτε ρήξη ούτε υποταγή».

Ειδικά σε σχηματισμούς όπου ο καθένας είναι ελεύθερος να προβάλλει το δικό του φαντασιακό, συχνά όταν αυτό απομακρύνεται πολύ από την πραγματικότητα, δημιουργούνται αναπάντητα ερωτήματα για το αν φταίνε η δομή, η στρατηγική ή το ίδιο το φαντασιακό.

«Και αν όλα αυτά προϋποθέτουν τη σημερινή μας διαφορετική πορεία από κάποιους συντρόφους και συντρόφισσές μας, ας είναι για νέους κοινούς τόπους στο μέλλον. Εξάλλου, όπως έλεγαν και οι Tupamaros, “τα λόγια χωρίζουν, οι πράξεις ενώνουν”. Κάτι μας λέει πως οι επιθυμίες μας είναι επιθυμίες πολλών και πάμε να τους βρούμε» αναφέρουν οι αποχωρήσαντες.

Πηγή: efsyn.gr

Δείτε!


Διαβάστε επίσης!

loading...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *