Η θέα στην Ακρόπολη

Το 1955, μία πενταώροφος πολυκατοικία κατεδαφίσθη στην γωνία των οδών Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Θρασύλλου, μετά από την σθεναρή αντίδραση πεφωτισμένων Αθηναίων. Διαβάζω στην έγκριτο «Εστία» και στην στήλη «Ιστορικά ντοκουμέντα», του Ελευθερίου Σκιαδά, λεπτομέρειες για τον πολιτικό που εκρύβετο πίσω από την παρανομία, αλλά και για τον πρωτοστάτη της εκστρατείας, τον αρχιτέκτονα – πολεοδόμο Κώστα Μπίρη, τον οποίο ο Δήμος Αθηναίων ετίμησε εκδίδοντας, ιδία δαπάνη, το μνημειώδες έργο του «Αι Αθήναι. Από τον 19ον εις τον 20όν αιώνα». Ήταν η εποχή της αντιπαροχής των υπέροχων νεοκλασσικών κατοικιών και η είσοδος σε μία οικιστική περίοδο που χαρακτηρίσθηκε από την τσιμεντοποίηση. Ας αφήσουμε, όμως, το παρελθόν. Εξήντα τρία χρόνια αργότερα, για το ίδιο θέμα, δηλαδή την ανέργεση πολυκατοικιών που εμποδίζουν την θέα στην Ακρόπολη, έχουν ξεσηκωθεί οι υγιείς δυνάμεις του τόπου. Η υπόθεσις έχει ως εξής. Μία αρχιτέκτων, η Ειρήνη Φρεζάδου, διεπίστωσε ότι ένα δεκαώροφο κτίριο, επί της οδού Φαλήρου στο Κουκάκι,, ύψους 33 μέτρων (!), ανηγέρθη χωρίς την έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (Κ.Α.Σ.). Στην πορεία, διεπιστώθη και έτερο κτίριο, δωδεκαώροφο, που εκτίζετο στην οδό Τσάμη Καρατάσου, στου Μακρυγιάννη, αυτήν την φορά με έγκριση. Οι κάτοικοι της περιοχής εκινητοποιήθησαν, και με όπλο την συγκέντρωση υπογραφών απευθύνθησαν στα αρμόδια υπουργεία, επισημαίνοντας ότι θα προσέφευγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας (Σ.τ.Ε.) κατά της αδειοδοτήσεως των δύο πολυκατοικιών. Η επιχειρηματολογία των διαμαρτυρομένων είναι σαφής. Το άρθρο 24 του Συντάγματος προστατεύει το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, και το κράτος «έχει την υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα». Ήδη, το υπουργείο Περιβάλλοντος συνέστησε επιστημονική επιτροπή για την επανεξέταση των όρων δομήσεως της περιοχής γύρω από την Ακρόπολη, ενώ η υπουργός Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά σχολίασε: «Η θέα είναι πολιτιστικό αγαθό και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μετατρέπεται σε προνόμιο ορισμένων». Τελικώς, όπως συμβαίνει συνήθως στην χώρα μας, κατόπιν εορτής απεφασίσθη να ανασταλούν οι οικοδομικές άδειες για την περιοχή πέριξ της Ακροπόλεως.

Αγνώστου ιδιοκτήτου

Έγινε και αυτό. Προ ημερών, η κοινοπραξία «Χωροταξία» παρέδωσε στο «Ελληνικό Κτηματολόγιο» την ψηφιακή βάση δεδομένων του Κτηματολογίου, όπου διεπιστώθη ότι το μνημείο της Ακροπόλεως κατεχωρήθη ως «αγνώστου ιδιοκτήτη». Ο λόγος; Το Ελληνικό Δημόσιο, και πιο συγκεκριμένα το υπουργείο Πολιτισμού, «ξέχασε» να το δηλώσει. Τα αργά αντανακλαστικά των δημοσίων υπαλλήλων έλαβαν γοργές στροφές όταν το θέμα εδημοσιοποιήθη, και τελικώς υπεβλήθη η περίφημη δήλωσις ιδιοκτησίας του μνημείου πριν γίνει η ανάρτηση. Πλην της εξωφθάλμου παραλείψεως διεπιστώθηκαν και άλλα «λαθάκια» στην υποβολή δηλώσεων ιδιοκτησίας, όπως ιστορικοί ναοί που εδηλώθησαν με χρησικτησία ή το κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, το οποίο εμφανίζεται να έχει ανύπαρκτο δρόμο μπροστά του. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι το κολοσσιαίο έργο της κτηματογραφήσεως των ακινήτων εν Ελλάδι, θα πάρει χρόνο παρά τις απειλές για πρόστιμα προς τους καθυστερημένους. Η πρώτη προθεσμία, για όσους έχουν καλή μνήμη, εξέπνευσε το 2008 και η τελευταία έχει ορισθεί για τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους. Μία δαμόκλειος σπάθη επικρέμαται, όμως, επί της κεφαλής των «ξεχασιάρηδων» ιδιοκτητών, διότι μετά την οριστικοποίηση της εγγραφής, η κυριότης των ακινήτων τα οποία δεν εδηλώθησαν θα περιέλθει στο Δημόσιο, με μόνη παρηγορία την διεκδίκηση –μέσω δικαστηρίων– αποζημιώσεως. Τα εγκαταλελειμμένα κτίρια αποτελούν έναν άλλον «πονοκέφαλο» των Αρχών, αφού ανά πάσα στιγμή μπορεί να σημειωθεί ατύχημα από πτώση δομικών υλικών, όπως συνέβη προσφάτως. Το ευτύχημα είναι ότι η Ακρόπολις, «το ωραιότερο ποίημα που εγράφη ποτέ με μάρμαρο», σύμφωνα με τον Γάλλο συγγραφέα Ζυλ Ρενάν, έχει, πλέον, και βούλα ιδιοκτήτη.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο… vradini.gr


Διαβάστε επίσης!

loading...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *