Ροή ειδήσεων

Κάλπες με αντιφάσεις

Συντηρητική στροφή των ψηφοφόρων, κατακερματισμός της Αριστεράς και μια αποδυναμωμένη Δημοκρατία όπου η πλειονότητα των πολιτών απέχει, είναι το σκηνικό στο οποίο διεξάγονται οι εκλογές της 19ης Νοεμβρίου στη Χιλή, όταν 14 εκατ. πολίτες καλούνται να εκλέξουν (ανάμεσα σε οκτώ υποψηφίους) τον νέο πρόεδρο της χώρας και τα μέλη του Κοινοβουλίου.

Από την αρχή της προεκλογικής περιόδου οι δημοσκοπήσεις έδειχναν την υπεροχή του δεξιού πρώην προέδρου (2010-2014) Σεμπαστιάν Πινιέρα, που πλέον φαίνεται να προηγείται με 44-45%.

Ενα σημαντικό προβάδισμα από τον Αλεχάνδρο Γκιγέρ, που υποστηρίζεται από την απερχόμενη πρόεδρο Μισέλ Μπατσελέτ και δεν ξεπερνά το 30% στην πρόθεση ψήφου.

Μακράν πίσω, παρά τον αρχικό ενθουσιασμό, μένει η Μπεατρίς Σάντσες του νεοσυσταθέντος αριστερού Πλατιού Μετώπου με ποσοστό γύρω στο 8,5%· αν και ελπίζει πως τελευταία στιγμή θα προσελκύσει κάποιο τμήμα από το 36% των αναποφάσιστων και από το 50% -και πάνω- των ψηφοφόρων που δεν πηγαίνουν στις κάλπες.

Πολλοί επισημαίνουν πόσο παράδοξη είναι αυτή η επιστροφή στα δεξιά μετά τα 4 χρόνια θητείας της Μπατσελέτ, που κατέκτησε την προεδρία με ένα από τα πιο προοδευτικά προγράμματα μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1990.

Ο συνασπισμός της, που περιλάμβανε από χριστιανοδημοκράτες ώς κομμουνιστές, υπονομεύτηκε από εσωτερικές έριδες οι οποίες συχνά στάθηκαν εμπόδιο για την υλοποίηση προγραμματικών δεσμεύσεων. Κάποιες έμειναν στις καλένδες και άλλες κατέληξαν σε μετριοπαθέστερες από τις υπεσχημένες μεταρρυθμίσεις, αλλά πάντα σημαντικές, όπως αυτές στα φορολογικά, τα εργασιακά, την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια παιδεία, τη δωρεάν φοίτηση στα πανεπιστήμια για τους πιο φτωχούς, τα ζητήματα της διαφάνειας, την αποποινικοποίηση της άμβλωσης σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και το άνοιγμα της διαδικασίας για τη συνταγματική μεταρρύθμιση.

Οι φυγόκεντρες δυνάμεις για τον ιδεολογικό προσανατολισμό του συνασπισμού κατέληξαν τελικά στη διάσπασή του.

Είναι η πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση που το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα -σύμμαχος έως τώρα των κεντροαριστερών σχηματισμών- κατεβαίνει αυτόνομα στις εκλογές με υποψήφια την Καρολίνα Γκόικ, η οποία φέρεται να συγκεντρώνει μόλις το 3%-5% των ψήφων.

Οι υπόλοιποι εταίροι της κυβερνώσας Νέας Πλειοψηφίας της Μπατσελέτ (Κόμμα για τη Δημοκρατία, ριζοσπάστες σοσιαλδημοκράτες, σοσιαλιστές και κομμουνιστές) στηρίζουν τον Αλεχάνδρο Γκιγέρ.

Ο κατακερματισμός της ευρύτερης Αριστεράς επικυρώνεται από το γεγονός ότι υπάρχουν τέσσερις ακόμη υποψηφιότητες.

Επικρατέστερη στην πρόθεση ψήφου είναι εκείνη της Μπεατρίς Σάντσες του Πλατιού Μετώπου, μιας ετερόκλητης αντι-νεοφιλελεύθερης συμμαχίας που τοποθετείται στα αριστερά του κυβερνώντος συνασπισμού.

Είναι επίσης η πρώτη φορά που και η Δεξιά στη Χιλή κατεβαίνει διασπασμένη, με έναν ακραίο υποψήφιο, τον Χοσέ Αντόνιο Καστ να υμνεί τη δικτατορία του Πινοτσέτ και να ανασύρει τις φασιστικές αξίες της.

Οι θέσεις του Καστ οδήγησαν τον Πινιέρα να υιοθετήσει ακόμη πιο δεξιά ρητορική προσπαθώντας να αποφύγει τη διαρροή ψηφοφόρων.

Υπόσχεται την επαναφορά νεοφιλελεύθερων στρατηγικών ανάπτυξης, μείωση του δημόσιου τομέα με απολύσεις και κατάργηση κοινωνικών προγραμμάτων, αναθεώρηση των μετριοπαθών μεταρρυθμίσεων της Μπατσελέτ και το «κλείσιμο» του θέματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την παύση των διώξεων με το επιχείρημα της μεγάλης πλέον ηλικίας των καταδικασμένων ή κατηγορούμενων για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη διάρκεια της δικτατορίας.

Πώς γίνεται να ξαναγίνει πρόεδρος ένας πολιτικός που καταφεύγει συστηματικά στην τακτική της μετα-αλήθειας, έχει καταγγελθεί επανειλημμένα για διαφθορά, ενέκρινε νόμους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα των συμφερόντων των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων, γράφει ο Κλάουντιο Φουέντες Σααβέδρα στο ηλεκτρονικό περιοδικό Sin Permiso, θεωρώντας καταλυτική την επίδραση της πολυδιάσπασης της Αριστεράς στο εκλογικό αποτέλεσμα που προβλέπουν όλες οι δημοσκοπήσεις.

«Πώς γίνεται μια πολιτισμική νίκη που έφερε στο προσκήνιο θέματα ισότητας, δικαιωμάτων, αναδιανομής να μη γίνεται ισχύς που ενώνει τις προοδευτικές δυνάμεις; Η μεγάλη αντίφαση είναι η τεράστια ικανότητα των προοδευτικών δυνάμεων να προωθήσουν μια μεταρρυθμιστική ατζέντα και η ανικανότητά τους να μετατρέψουν αυτή τη δύναμη σε εναλλακτική πρόταση που να κερδίζει την προτίμηση των πολιτών».

Αν επαληθευθούν οι δημοσκοπήσεις και κανείς δεν κερδίσει από τον πρώτο γύρο, όλα θα κριθούν στις 15 Δεκεμβρίου, όταν αναμένεται να αναμετρηθούν Πινιέρα και Γκιγέρ.

Τότε, πολλά θα εξαρτηθούν από την ικανότητα των υπόλοιπων πέντε αριστερών και κεντροαριστερών υποψηφίων να συμφωνήσουν κοινή στάση μπροστά στην πιθανότητα να επιστρέψει στην κυβέρνηση ο «Χιλιανός Μπερλουσκόνι», Σεμπαστιάν Πινιέρα.

Πηγή: efsyn.gr


Διαβάστε επίσης!

loading...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *