Τάζει ανέξοδα μήπως και γυρίσει το χαμένο παιχνίδι

Την τέχνη των «προσδοκιών» για καλύτερες ημέρες ή, πιο σωστά, το «τάξιμο» για κομματικό εκμαυλισμό φαίνεται ότι επιστρατεύει η κυβέρνηση εν όψει εκλογικού 2019. Και ενόσω δεν αλλάζει το κλίμα με τις πρώτες «παροχές», τα ταξίματα συνεχίζονται και για τα επόμενα χρόνια (όταν θα υπάρχουν διαφορετικές κυβερνήσεις). Και αυτό, παρά το γεγονός ότι η δέσμευση για τα θηριώδη πλεονάσματα του 3,5% (σχεδόν 7 δισ. σε ετήσια βάση) παραμένουν μέχρι και το 2022. Έτσι, πλάι στο κοινωνικό μέρισμα και τα αναδρομικά των ειδικών μισθολογίων (ένστολοι, καθηγητές, δικαστικοί κ.ά.), η κυβέρνηση καλλιεργεί προσδοκίες που κινδυνεύουν να αποδειχτούν «φρούδες ελπίδες». Διαρροές για μόνιμη καταβολή 13ης σύνταξης, υποσχέσεις για μονιμοποιήσεις, αναφορές για μείωση του ΕΝΦΙΑ (η οποία περιορίζεται σε ακίνητα κάτω των 60.00 ευρώ), για επιδότηση των στεγαστικών δανείων για διεύρυνση του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης (ΚΕΑ). Και όσο αυτά, καθώς και τα προηγούμενα, δεν φέρνουν αποτέλεσμα, τόσο οι υποσχέσεις θα εντείνονται. Αλλά τα σημερινά ταξίματα σε καμιά περίπτωση δεν αίρονται στο επίπεδο των προεκλογικών λόγων του 2014. Τότε που τα Μνημόνια σχίζονταν, οι δεσμεύσεις ακυρώνονταν «με ένα νόμο και ένα άρθρο», όπου υπήρχε η προοπτική της σεισάχθειας, και ηχούσε το σύνθημα: «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Ειδικά για τους ασφαλισμένους όχι μόνο δεν προβλεπόταν δραματική αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση (Γ’ Μνημόνιο τον Αύγουστο του 2015), αλλά υπήρχε η υπόσχεση για επιστροφή στα προ του Μνημονίου ηλικιακά όρια. Για δε τις αποδοχές προβλεπόταν 13η σύνταξη, άλλο εάν στην πορεία προέκυψε… Κατρούγκαλος (2016) και οι νέες συντάξεις βυθίστηκαν -35% εν σχέσει με τις προηγούμενες αποδοχές (επί Σαμαρά -Βενιζέλου…). Για δε τους μισθωτούς η Σύμβαση ΓΣΕΕ -Εργοδοτών το 2010 προέβλεπε βασικό -εισαγωγικό μισθό 751 ευρώ (αμοιβή ανειδίκευτου εργάτη χωρίς προϋπηρεσία), πρόβλεψη που τότε είχε χαρακτηριστεί «ντροπιαστική» από τον σημερινό πρωθυπουργό. Ακολούθως, ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχόταν επαναφορά του βασικού μισθού (σ.σ.: είχε, εν τω μεταξύ, καταργηθεί τον Φεβρουάριο του 2012). Αλλά σήμερα, πλέον, το υπουργείο Εργασίας διακρατεί για τον εαυτό του το δικαίωμα των αυξήσεων στους κατώτατους μισθούς, με αποτέλεσμα η κ. Αχτσιόγλου να σχεδιάζει αυξήσεις 3% και βασικό μισθό μόλις 615 ευρώ το μήνα!

Η λίστα με τα εκλογικά ταξίματα

Πρώτο στη λίστα των υποσχέσεων φιγουράρει το θέμα των συντάξεων. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει η παραμικρή πρόβλεψη για απόδοση των αναδρομικών στους δικαιούχους, οι οποίοι συνωστίζονται στα δικηγορικά γραφεία καταθέτοντας αγωγές ενώπιον της Δικαιοσύνης διεκδικώντας επιστροφή των Δώρων και την επαναφορά των συντάξεων στα επίπεδα το 2012. Και αυτό στις περιπτώσεις που υπάρχει άθροισμα κύριας και επικουρικής άνω των 1.000 ευρώ (οροφή επί της οποίας επιβλήθηκαν δύο περικοπές μετά το 2013). Αναλυτικά: 13η Σύνταξη. Μετά τα αναιμικά δημοσκοπικά αποτελέσματα που έφερε η μη περικοπή των συντάξεων έως 18% (κάτι που προέβλεπε η συμφωνία Τρόικας – κυβέρνησης) και τις υποσχέσεις για το κοινωνικό μέρισμα κλιμακώνεται η κυβερνητική προπαγάνδα για την επαναφορά της 13ης σύνταξης. Κάτι τέτοιο, όμως, για να συμβεί απαιτεί πόρους από 1,1 δισ. ευρώ (σ.σ.: στην περίπτωση που δοθούν από 400 ευρώ σε κάθε συνταξιούχο όπως ίσχυε μετά το 2010 και έως το 2012 που τα Δώρα καταργηθήκαν εντελώς), και έως 2,4 δισ. σε περίπτωση που δοθεί μια ολόκληρη σύνταξη σε κάθε συνταξιούχο (όπως ίσχυε μέχρι το 2010). Κάτι τέτοιο, όμως, για να ισχύσει θα πρέπει να εγγραφεί στον υπό ψήφιση (19/12/18) προϋπολογισμό του 2019. Ενώ με βάση τα έως τώρα οικονομικά δεδομένα το πλεόνασμα του 2019 θα είναι της τάξης του 3,6% του ΑΕΠ με δέσμευση για πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ (προκειμένου να πληρωθούν οι τόκοι των δάνειων). Κοντολογίς, δεν υπάρχουν οικονομικά περιθώρια όχι μόνο να παγιωθεί η 13η σύνταξη αλλά και να δοθεί το νέο χρόνο σαν έκτακτο βοήθημα. Και αυτό, λόγω της υποχρέωσης που ανέλαβε η κυβέρνηση για τη χώρα στο να επιτυγχάνει τα θηριώδη πλεονάσματα του 3,5% κάθε χρόνο, μέχρι και το 2022, και 2,2% ακολούθως μέχρι το 2060! Διορισμοί. Είναι τέτοιο το άγχος για τις προσλήψεις που το υπουργείο Εργασίας πήρε κονδύλια του Λογαριασμού Εργαζομένων και Εργοδοτών (σ.σ.: το γνωστού ΛΑΕΚ που διαχειρίζονται ΓΣΕΕ και οι εργοδοτικοί φορείς), προκειμένου να ανανεώσει τις συμβάσεις όσων εργάζονταν σαν εκπαιδευόμενοι με 12μηνη σύμβαση στα νοσοκομεία, συμβάσεις, ωστόσο, που λήγουν από τον προσεχή Φεβρουάριο έως και τον επόμενο Νοέμβριο… Το ίδιο άγχος για διορισμούς οδήγησε και τον πρωθυπουργό να αποκαλύψει το σχέδιό του για τους ιερείς (σ.σ.: και την πρόσληψη στη θέση των 10.000 υπαλλήλων σε άλλες υπηρεσίες), που οδήγησε σε ναυάγιο την κατ’ αρχήν συμφωνία με την Εκκλησία. Σε κάθε περίπτωση και ενώ οι μετακλητοί σχεδόν διπλασιάστηκαν στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ (ξεπερνώντας τις 3.000 άτομα), οι διορισμοί στο Δημόσιο υπόκεινται σε διπλό όριο. Τόσο για το σύνολο των υπαλλήλων του Δημοσίου, οι οποίοι πρέπει να περιοριστούν στους σημερινούς 676.615, όσο και στους συμβασιούχους, που από 62.439 φέτος, πρέπει να περιοριστούν το 2019 στους 54.939. Προκηρύξεις «stage». Το όνειρο του Δημοσίου φαίνεται ότι έχει ακόμη πολλά… καρβέλια, καθώς η «τακτοποίηση» σε έναν κόσμο άγριας ανεργίας και χαμηλών αμοιβών του ιδιωτικού τομέα (το 1/4 των εργαζομένων λαμβάνει έως 500 ευρώ, όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι αμείβονται με πάνω από 1.350 ευρώ σε μέσα επίπεδα), μοιάζει μονόδρομος για τους νέους που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να φύγουν στο εξωτερικό. Εκμεταλλευμένη η κυβέρνηση αυτές τις δυσκολίες στην ανεύρεση εργασίας, ουσιαστικά επαναφέρει τα περίφημα stage. Ήδη έχουν προκηρυχτεί 5.500 θέσεις στα ασφαλιστικά ταμεία, με αμοιβές από 950 έως και 1.100 ευρώ το μήνα! Νέα «Σεισάχθεια». Στους δανειολήπτες, βεβαίως, όχι μόνο δεν προσφέρθηκε σεισάχθεια, αλλά από το νέο χρόνο καταργείται και ο Νόμος Κατσέλη (προστασία της α’ κατοικίας). Έτσι, οι φτωχοί και καταχρεωμένοι πολίτες βρίσκονται διπλά εκτεθειμένοι. Ωστόσο, και εδώ επιχειρείται φενακισμός. Η κυβέρνηση τάζει στεγαστικό επίδομα σε όσους πολύ φτωχούς πολίτες δεν διαθέτουν δική τους κατοικία. Ταυτόχρονα, υπόσχεται και επίδομα στους δανειολήπτες που αδυνατούν να πληρώσουν την δόση του στεγαστικού δανείου στην τράπεζα. Αυτή η ενίσχυση (από 70 ευρώ το μήνα) θα έχει ως προϋπόθεση ότι ο χρεωμένος δανειολήπτης θα έρθει σε συμβιβασμό με την τράπεζα και ο ίδιος θα καλύπτει το υπόλοιπο ποσό της (αναμορφωμένης) δόσης. Με λίγα λόγια, ουσιαστικά ο προϋπολογισμός θα καλύπτει μέρος της εξυπηρέτησης των «κόκκινων» δανείων υπέρ των τραπεζών και των δικών τους ισολογισμών, με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά να εκβιάζονται για μια λεόντειο ρύθμιση προκειμένου να λάβουν μια μικρή οικονομική ενίσχυση. Και την ίδια ώρα θα έχει καταργηθεί η προστασία της α’ κατοικίας (Νόμος Κατσέλη).

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο… vradini.gr


Διαβάστε επίσης!

loading...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *